FANDOM


Baner nowyprawdziwyswiat

Ten artykuł jest napisany częściowo
z punktu widzenia prawdziwego świata

The Big Goodbye - scena tytułowa
Serial: TNG
Sezon: 1x12
Tytuł: The Big Goodbye
Polskie tytuły: Pożegnanie
Data pierwszej emisji: 11 stycznia 1988
Numer produkcyjny: 40271-113
Rok: 2364
Data gwiezdna: 41997.7
Scenariusz: Tracy Tormé
Reżyseria: Joseph L. Scanlan

W drodze na spotkanie dyplomatyczne z rasą bardzo specyficznych obcych, kapitan Picard wraz z kilkoma innymi członkami załogi zostaje uwięziony w niesprawnym holodeku.

PodsumowanieEdytuj

Prolog Edytuj

Enterprise podąża na misję dyplomatyczną, podczas której kapitan Picard, w imieniu Federacji, ma nawiązać kontakt z przedstawicielami rasy Jaradan. Zadanie to jest trudne, gdyż obcy wymagają powitania ich w ich bardzo skomplikowanym, ojczystym języku, każde przekręcone słowo lub nieodpowiedni akcent przyjmują zaś jako potwarz. Kapitan ćwiczy zatem od wielu godzin mowę powitalną z Deanną Troi, która jednak doradza mu odpoczynek przed kolejnymi próbami. Początkowo niechętny, kapitan w końcu idzie za radą Troi na wieść o czekającym na niego programie z przygodami Dixona Hilla, jego ulubionego detektywa, w dopiero co usprawnionym holodeku.

The Big Goodbye - biuro Dixona Hilla

Picard przy drzwiach do biura Dixona Hilla

Picard uruchamia program i, jako Dixon Hill, choć nadal w uniformie Gwiezdnej Floty, wkracza do holodeku, mile zaskoczony poziomem realizmu holograficznego otoczenia i postaci. Po wejściu do biura detektywistycznego Picard zostaje wyśmiany przez swoją sekretarkę, która pyta, czy znowu przegrał zakład i musi dorabiać jako boy hotelowy (przytyk względem stroju kapitana). Kobieta śpieszy się na randkę, przed wyjściem przekazuje jednak Picardowi parę wiadomości oraz mówi, że czeka na niego klientka “o ładnych nogach”. Kapitan przechodzi zatem do dalszej, prywatnej części biura, w której niejaka Jessica Bradley zwierza mu się, że ktoś usiłuje ją zabić.

Akt I Edytuj

Jessica Bradley nie jest pewna, kto pragnie jej śmierci, sugeruje jednak udział Cyrusa Redblocka w całej sytuacji - być może Redblock myśli, że kobieta ma to, czego on obecnie szuka. Dixon Hill zgadza się przyjąć zlecenie za 20 dolarów dziennie (plus wydatki), dostaje oprócz tego jeszcze 100 dolarów oraz pocałunek od klientki na zachętę. Gdy kobieta wychodzi z biura, Picard, ze śladem szminki na ustach, wygląda za okno i widzi rekonstrukcję ulic San Francisco z 1941 roku. Zacierając ręce na nadchodzącą przygodę, kapitan przywołuje wyjście z holodeku. Chwilę po tym, jak Picard opuszcza holograficzne biuro, do pokoju wchodzi mężczyzna, zdziwiony, że Dixon, który jeszcze przed sekundą rozmawiał z nim przez zamknięte drzwi, nagle zniknął.

The Big Goodbye - pierwszy klient

Pierwsze zlecenie Dixona Hilla

Kapitan zwołuje obrady w sali obserwacyjnej z komandorem Rikerem, komandorem porucznikiem Datą, podporucznikiem Worfem, podporucznikiem La Forge, doradcą Troi, doktor Beverly Crusher i jej synem, Wesleyem Crusherem, aby porozmawiać o nadchodzącym spotkaniu z Jaradanami. Przed przejściem do meritum Picard nie może się jednak oprzeć zdaniu szczegółowej relacji ze swoich świeżych doświadczeń w holodeku. Zafascynowany kapitan z niespotykanym entuzjazmem opowiada o samochodach, przecznicach San Francisco, oraz o doznaniach zmysłowych, które sprawiają, że holograficzne wytwory komputera zdają się bardzo rzeczywiste. Doktor Crusher podchodzi wówczas do Picarda i ściera mu szminkę z twarzy, z uśmiechem komentując niezaprzeczalny realizm holodeku. Kapitan pyta Beverly, czy nie chciałaby do niego dołączyć, gdy następnym razem uda się do holograficznego miasta. Doktor Crusher chętnie się zgadza, jej entuzjazm jednak odrobinę maleje, gdy okazuje się, że nie będzie to wycieczka dla dwojga - Picard zleca Dacie zaprosić również historyka Whalena, specjalistę od XX wieku, który na pewno ma sporo informacji o Dixonie Hillu.

Gdy temat rozmowy w końcu wraca na właściwy tor, komandor Riker podkreśla strategiczne znaczenie Jaradan w sektorze oraz przypomina, że przejęzyczenie ostatniego reprezentanta Federacji kosztowało ich 20 lat obrazy ze strony tej rasy. Data proponuje ponowne obejrzenie nagrania przedstawiającego w szczegółowy, graficzny sposób niefortunne konsekwencje dla samego kapitana, który wówczas ośmielił się popełnić błąd w przemowie wygłaszanej przed Jaradanami, Deanna przekonuje go jednak, że nie jest to dobry pomysł.

Po konferencji Data i Geordi rozmawiają chwilę o rasie Jaradan oraz o Dixonie Hillu, którego La Forge określa jako XX-wieczny odpowiednik Sherlocka Holmesa. Data, jako wielbiciel Sherlocka, postanawia zatem przybliżyć sobie postać Dixona. Android (w charakterystycznym dla siebie szybkim tempie) zaznajamia się z tłem historycznym oraz wszystkimi dostępnymi opowieściami z detektywem w roli głównej, po czym, w garniturze i kapeluszu odpowiednim dla lat czterdziestych dwudziestego wieku, dołącza do Picarda i Whalena wchodzących do holodeku numer 3.

Akt II Edytuj

Przechadzając się po ulicach San Francisco, Picard, Data i Whalen podchodzą do stoiska z czasopismami, gdzie sprzedawca, Mac, oferuje Dixonowi gazetę, mimo że ten nie ma przy sobie pieniędzy. Kapitan studiuje ją, cytując nagłówki m.in. o Hitlerze, Roosevelcie i baseballiście DiMaggio, którego historię, łącznie z przyszłymi wynikami meczów, przytacza Data. Zdziwiony opowieściami Daty Mac sugeruje, że android chyba nie jest stąd, na co Picard określa miejsce pochodzenia Daty jako Amerykę Południową. Uwagę kapitana zwraca artykuł o morderstwie na żonie Arthura Bradleya, kobiecie, która była u niego w biurze. Picard zdaje się zasmucony tą informacją, Whalen przypomina mu jednak, że cała ta sytuacja nie dzieje się naprawdę. Nagle do załogi podchodzi dwóch policjantów. Jako że przy zmarłej Jessice Bradley znaleziono wizytówkę Dixona, Hill ma się stawić na komendę z racji podejrzenia o morderstwo.

Tymczasem statkiem wstrząsa skan długodystansowy, przypuszczalnie z planety Jaradan, który powoduje zaburzenie działania niektórych systemów, w tym drzwi holodeku. Zaraz po skanowaniu Enterprise otrzymuje wiadomość podprzestrzenną od Jaradan, którzy, mówiąc językiem ludzi, domagają się uhonorowania ich przywitaniem w ich języku. Komandor Riker przedstawia się i proponuje rozmowę wideo, Jaradanie są jednak oburzeni kontaktem ze strony “zwykłego podwładnego” i przegrywają komunikację, oczekując odzewu wyłącznie od kapitana. Riker zleca Geordiemu pójście do holodeku po Picarda.

The Big Goodbye - 'Mają go jak na patelni'

"Mają go jak na patelni"

W międzyczasie doktor Crusher poprawia szew swoich rajstop w stylu lat 40. i wkracza na posterunek policji, mając trochę problemów z drzwiami holodeku oraz obcasami. Tam Data swoim świeżo przyswojonym lokalnym akcentem informuje ją, że gliniarze “wzięli Dixona na hak” i “mają go jak na patelni”, co Whalen tłumaczy jako zabranie kapitana na przesłuchanie w sprawie zabójstwa. Doktor chce się do niego przyłączyć, historyk zaleca jednak pozostawienie tej przyjemności samemu kapitanowi.

Po drugiej stronie drzwi do holodeku La Forge próbuje zlokalizować kapitana i innych uczestników programu, jednak bezskutecznie. Informuje zatem mostek, że holodek musiał zostać uszkodzony, a obecni w nim oficerowie są tam uwięzieni.

Akt III Edytuj

Na wieść o awarii holodeku komandor Riker przekazuje dowodzenie porucznik Yar, sam zaś udaje się na miejsce zdarzenia. Za namową doradcy Troi Riker bierze też ze sobą Wesleya, który chce pomóc, zwłaszcza że jego mama jest wśród uwięzionych. We trójkę, z Geordim, próbują ustalić przyczynę usterki.

Tymczasem w świecie Dixona Hilla doktor Crusher udoskonala swoją postać, naśladując zachowanie kobiety przebywającej na komendzie, kapitana zaś powoli zaczyna męczyć przesłuchanie. W wyjściu z sytuacji pomaga mu znajomy policjant, który zaprasza go przy okazji na kolację do siebie, zaznaczając, że żona i dzieci ucieszą się z wizyty. Picard śpieszy się jednak na spotkanie z Jaradanami. Wychodząc z pokoju przesłuchań, kapitan komplementuje wygląd Beverly, która proponuje odwiedzenie jego biura jeszcze przed wyjściem. Wymianę romantycznych spojrzeń między nimi przerywają Whalen i Data, pytając, czy też mogą pójść. Cała czwórka udaje się zatem do gabinetu Dixona Hilla, do którego podąża za nimi Felix Leech - mężczyzna, który podczas poprzedniej wizyty kapitana w holodeku był zdziwiony jego nagłym zniknięciem. Picard każe mu przyjść później, mężczyzna jednak nie chce być więcej ignorowany, celuje więc w załogę z pistoletu. Oficerowie z szerokimi uśmiechami na twarzach unoszą ręce do góry.

The Big Goodbye - szczęśliwi zakładnicy

Picard, Whalen, dr Crusher i Data, przeszczęśliwi w roli zakładników

Przed wejściem do holodeku nadal trwa sprawdzanie systemu. Wesley i Geordi powoli dochodzą do wniosku, że znalezienie miejsca usterki nie będzie łatwe, jako że zaburzenie wyniknęło z nagłego skanu Jaradan. Wówczas porucznik Yar informuje, że mimo iż dotarli właśnie do sektoru Jaradan, brak komunikacji ze strony głównej planety, Torony IV. Riker decyduje się zatem grać na zwłokę.

W biurze Hilla Leech, nadal z uniesionym pistoletem, przypomina Dixonowi, że detektyw został zatrudniony w celu odnalezienia pewnego przedmiotu dla jego szefa. Żąda zatem informacji na temat lokalizacji rzeczonego przedmiotu. Whalen, zgrywając odważnego, prowokuje Leecha, każąc mu oddać broń, ten jednak strzela. Gdy historyk pada na podłogę, reszta załogi jest zachwycona jego reakcją, uznając ją za doskonały pokaz gry aktorskiej. Niestety, okazuje się, że zabezpieczenia holodeku nie działają, i rana jest prawdziwa.

Akt IV Edytuj

Doktor Crusher ostrzega, że Whalen umrze, jeśli jak najszybciej nie zabiorą go do ambulatorium. Kapitan Picard wytrąca zatem Leechowi broń z ręki i uderza go, po czym ten wybiega z biura. Picard przywołuje wówczas drzwi do holodeku, lecz komputer nie reaguje. Data sprawdza drugie wyjście w korytarzu, jednak bez rezultatu.

Tymczasem Enterprise osiąga orbitę Torony IV. Komandor Riker pospiesza Geordiego z naprawą holodeku, jako że coraz mniej czasu pozostaje na przywitanie Jaradan.

The Big Goodbye - Data i Picard

Na holodeku doktor Crusher stara się utrzymać Whalena przy życiu, gdy na nowo uzbrojony Leech wraca z dwoma mężczyznami. Główny z nich, przedstawiający się jako Cyrus Redblock, planuje przeszukać biuro Dixona w celu znalezienia przedmiotu, o którym wspominał wcześniej Leech. Każe też drugiemu zbirowi usunąć Whalena, na co doktor Crusher protestuje, podkreślając, że ten jeszcze żyje. Leech w ramach odwetu za wcześniejsze pobicie uderza Picarda w twarz, rozcinając mu wargę. Wówczas do biura wchodzi porucznik McNary, znajomy policjant Dixona, z butelką alkoholu. Policjant zostaje rozbrojony, rzucając kąśliwy komentarz odnośnie obecności Redblocka i jego ludzi. Desperacko szukając wyjścia z sytuacji, Picard stara się przekonać gangsterów, że załoga jest z innego świata, a Redblock i wszyscy inni bohaterowie historii są wymyśleni. Pomysł ten irytuje Leecha, któremu Redblock zleca zastrzelić doktor Crusher, by zweryfikować teorię Picarda.

Akt V Edytuj

Leech już ma pociągnąć za spust, gdy Picard oznajmia, że ma przedmiot. Jego lokalizację zdradzi jednak tylko jeśli Redblock każe Leechowi odsunąć się od Beverly oraz pomoże mu ocalić Whalena.

Na mostku doradca Troi sugeruje, że nie mogą już zwlekać z uhonorowaniem Jaradan. Komandor Riker próbuje zatem nawiązać kontakt, lecz w odpowiedzi rozlega się przejmujący dźwięk przywodzący na myśl chmarę rozdrażnionych owadów. W międzyczasie Geordi i Wesley znaleźli sposób na naprawienie holodeku - młody Crusher waha się jednak przed podjęciem działania, jako że najmniejszy błąd może spowodować wyłączenie obecnie aktywnego programu, a tym samym zniknięcie uwięzionej w nim załogi. Komandor rozkazuje mimo wszystko rozpocząć naprawę.

The Big Goodbye - drzwi do rzeczywistości

Redblock i drzwi do prawdziwego świata

Tymczasem w biurze Dixona Hilla Picard stara się wyjaśnić Redblockowi konieczność naprawy komputera holodeku w celu uratowania Whalena i odzyskania poszukiwanego przez gangstera przedmiotu. Coraz bardziej niecierpliwy Leech chce zastrzelić Datę, gdy nagle, ku zaskoczeniu wszystkich, biuro zmienia się w krajobraz zamieci śnieżnej. Po chwili otoczenie wraca do pierwotnego stanu z XX wieku, pojawiają się również drzwi do holodeku. Kapitan Picard oznajmia gangsterom, że jest to przejście do ich świata. Redblock postanawia spróbować szczęścia w nowej rzeczywistości, ignorując ostrzeżenie Daty, że nie powinien przekraczać granicy światów. Zlecając jednemu ze swoich podwładnych pozbycie się załogi, Redblock wraz z Leechem wkraczają do XXIV wieku. Chwilę po wyjściu jednak obaj powoli rozpływają się w powietrzu.

Podczas gdy Data obezwładnia ostatniego gangstera i zanosi Whalena do ambulatorium, kapitan Picard rozmawia jeszcze chwilę z McNarym, który pyta, co się stanie z nim i jego rodziną, gdy Dixon opuści holodek. Kapitan nie zna jednak odpowiedzi na to pytanie. Picard wraca na mostek, gdzie, nadal w stroju z lat 40., bezbłędnie recytuje powitanie Jaradan. Przedstawiciel obcych czuje się uhonorowany i zapowiada świetlaną przyszłość pod względem relacji Jaradan i Federacji.

Pamiętne cytatyEdytuj

"Gdy spojrzałem na ulicę, zobaczyłem prawdziwe samochody!"
"'Samochody'?
"Starodawne urządzenia służące do przemieszczania się. Były także wyznacznikiem statusu społecznego. Częsty składnik rytuałów godowych młodzieży."
"'Rytuałów godowych młodzieży'?"

Picard, Worf, Data i Wesley, o samochodach w holodeku

"Gdzie jest kapitan Picard?"
"Wzięli go na hak.
"Słucham?"
"Mają go jak na patelni."
"A co, jest rybą, czy jak?"

Dr Crusher i Data, o przesłuchaniu Picarda na holograficznej komendzie policji

"Tylko nie opuszczaj miasta!"
"Jeśli opuszczę miasto, miasto odejdzie razem ze mną."

Policjant i Picard, podczas przesłuchania na holograficznej komendzie policji

Dodatkowe informacjeEdytuj

Ciągłość fabuły Edytuj

  • W tym odcinku po raz trzeci w serii (po odcinkach "Samotny pośród nas" i "Bitwa") w gabinecie kapitana pojawia się srebrny model statku klasy Constitution.
  • Jest to pierwszy odcinek Star Treka, w którym pojawia się problem z holodekiem, a dokładnie z zabezpieczeniami mającymi na celu zapobiegać odnoszeniu urazów przez uczestników programu. Również po raz pierwszy została tu przedstawiona sytuacja, w której postacie z holodeku dowiadują się, że są tylko hologramami.
  • Jest to też jedyny odcinek serii, w którym holodek ma dwa wyjścia.
  • Po pilotowym "Spotkaniu w Farpoint", odcinek ten jest drugim z kolei, w którym pojawia się kwestia trwałości wytworów holodeku poza jego granicami. Z jednej strony, kapitan Picard, pocałowany przez holograficzną kobietę, nosi ślad jej szminki na długo po opuszczeniu holodeku. Z drugiej zaś, Cyrus Redblock i Felix Leech powoli rozpływają się w powietrzu niemal natychmiast po przekroczeniu granicy prawdziwego świata. Warto zauważyć, że dokumentacja techniczna Enterprise-D rozróżnia dwa rodzaje wytworów holodeku - hologramy służące za tło programu, które istnieją tylko i wyłącznie na holodeku, oraz obiekty namacalne stworzone za pomocą replikatorów, z którymi użytkownik może wchodzić w interakcję, i które mogą opuścić granice holodeku (źródło: "Star Trek: The Next Generation Technical Manual"). Zakładając zatem nawet, że szminka stanowi tutaj przykład zreplikowanej materii i ma prawo istnieć na twarzy kapitana w prawdziwym świecie, wydaje się zaskakujące, że Redblock i Leech mieliby stanowić jedynie holograficzny element otoczenia.
  • Tożsamość zawodnika, który pobił baseballowy rekord Joego DiMaggio, została ujawniona w odcinku "Gdyby życzenia się spełniały" serii Deep Space Nine - był nim Harmon "Buck" Bokai z drużyny London Kings.
  • Picard po raz pierwszy uruchamia w tym odcinku program Dixona Hilla. Kapitan wcieli się jeszcze w rolę detektywa Hilla w odcinkach "Polowanie", "Ślady", oraz w filmie "Star Trek: Pierwszy kontakt".
  • W tym odcinku porucznik Natasha Yar po raz pierwszy i ostatni obejmuje dowodzenie na Enterprise.

Odnośniki Edytuj

Linia czasowa : 2364 rok, XXIV wiek, 1941 rok, XX wiek

Kartografia : Ziemia, sektor Jaradan, Torona IV

Gatunki : ludzie, Jaradanie

Statki kosmiczne : Enterprise-D

Pozostałe : Dixon Hill

Gościnna obsadaEdytuj

Poprzedni odcinek:
Haven
Star Trek: Następne Pokolenie
Season 1
Następny odcinek:
Datalore